اندیشه

مثال و داستان زیبا از امام زمان(عج)

Thu, 04 Aug 2011 15:42:01 GMT

سلاااام اینم از قولی که داده بودیم مثال هایی که از متن جلسه نیمه شعبان حذف کردیم رو اینجا گذاشتیم برای علاقه مندان عزییییز:

ببینید، چقدر شما داستان تشرفات خوندید که، طرف چهل شب رفته مسجد سهله، چهل شب رفته جمکران ، بعد وقتی امام زمان میان میگن چی؟ نمی خواد اینقدر خودتونو به زحمت بندازید.شما خوب باشید من میام. یعنی چی؟ اصلا امام زمان میشن محرک و این رو میکشن به طرف خودشون. طرف مجذوب میشه، لذا عاشق میشه. چه جوری این عشق ایجاد میشه؟

ادامه مطلب...

امام زمان کشیدنش بردنش عاشق شد. لذا شب عاشورا، شما فکر کردید این هفتاد و دو نفر که رکاب اباعبدالله الحسین(ع) شهید شدند، چند تا شون با امام حسین اومدند کربلا؟ خیلی کم. یه تعداد کثیری (3 هزار و خورده ای تو ذهن منه) وقتی حضرت بیعت رو بر میدارند، اینا میرن.یه تعدادی از اون هفتاد و دو تن، از سپاه مقابل میان بهشون می پیوندند. امام حسین(ع) که ثابت اند. همه رو دعوت میکنند. کی جذب میشه؟ کی میره؟ کسی که درون مستعد و پاکی داره، حجاب نداره، منع نداره، گناه ها نیومده پرده بندازه، این جذب میشه. لذا شما وقتی می خواین سلام بدین به اصحاب اباعبدالله(ع) میگین چی؟ میگید : حلت بفنائک . یعنی اینا اصلا تو امام حسین(ع) حل شده بودند، اصلا فانی شده بودند. یعنی امام کشیدش، برد به سمت خودش، امام محرک بود. ما همین بحث رو در رابطه با خدای تعالی داریم دیگه.چرا به شما میگن شما بندگی کنید، خدا بنده پروری بلده؟ این حرفه یعنی چی؟ میگن تو آدم خوبی باش خدا خودش میدونه باهات چکار بکنه. یعنی تو فقط وظیفته ظرف آماده کنی، مظروفش با بالاست، به ما چه. یعنی من فقط این موانع رو کنار بزنم، چون این ولایت، بالقوه تو فطرت هر انسانه، این جذب میشه. اصلا اونا میکشن میبرنش. لذا این که زیباترین، قوی ترین، حساب شده ترین، عمیق ترین تعبیر، به شما میگن امام زمان تو زمان غیبت مثل خورشید پشت ابرند. ببینید خورشید میتابه، یک میزان نور میده.حالا یه تیکه ی آهن مقابل خورشیده، این قد گرما میگیره، گرما میگیره، گرما میگیره، یه تیکه یخ هم بغل دستشه.نمی تونه داغ بشه. آب میشه، پهن میشه، میردش، اما اون چقد گرما میگیره... یکی میشه یخ، نمی تونه، ظرفیت نداره، اصن میره. لذا شنیدید که یه کسی ماجرای امام حسین(ع) رو خونده بود که روز عاشورا یکی از اصحاب میاد میشه سپر امام حسین(ع) برا نمازشون، هر تیری که می اومد این می پرید، تیره بهش میخورد که به امام حسین(ع) نخوره، بعد از این همه تیر که خورد، یه تیر به امام حسین(ع) نخورد، آقا هم اومد بالا سرش، گفت آقا ما اهل وفا بودیم؟ حضرت گفتند بله، تو اهل وفا بودی. بعد یکی از افراد مؤمن اینو میخونه میگه، خب این که کاری نکرده که، خب آدم وقتی یه تیر اومد می پره جلو تیر، مگه میذاره به امام حسین(ع) بخوره؟؟؟همچین چیزی مگه میشه که آدم این قدر بی وجدان باشه، بی غیرت باشه، که بذاره تیر به امام حسین بخوره...شب در عالم خواب، خواب دید که صحرای کربلا شده، امام حسین(ع) میخوان نماز بخونن، گفتن تو بیا جلو. این هم اومد جلو گفت بله، حتما، وایساد با صبر و استقامت. تیر اول اومد، دید ای وای تیر اومد، کشید خودشو کنار. روشو کرد این ور، دید ای وای خورد به سینه امام حسین(ع)، گفت ای وای، من دیگه نمی ذارم، تیر بعدی حواسمه. محکم خودشو گرفت. دیدید وقتی یه خطر میاد، وقتی اون خطره میرسه، شما نمیتونید مغزا وایسین.ناخودآگاه شما نمی ذاره! پس چی باید شما رو نگه داره؟! باطن! این ملکوتت باید تو رو نگه بداره. دید داره تیر میاد. ای وای، تیر، منو میکشه، خلاصه سرو دزدید. باز خورد به امام حسین(ع).وای. تیر سوم، تیر چهارم، ... . از خواب بیدار شد، بعد دید که اصن تیر نیست، جایی نیست. میخواستن بهش بگن چی؟ فکر نکن کار هر کسیه. تو نتونستی، چهار تا تیر خورد به امام حسین(ع). کم رتبه ای نیست. تو باید باطنت آماده باشه. ببخشید حالا یه مثال بدی میزنم، ولی ببخشید حالا این اومد تو ذهنم. ببینید شما هنوز مزدوج نیستید، مادر نیستید، مسئول نیستید، حالا منهای بعضی از بچه هایی که خیلی جسورن و اینا، یه سوسک که میاد، شروع میکنه جیغ، داد، بیداد، آی سوسک اومد بیا بکش، بابا اومد، داداشه بیاد، خلاصه شش تا آدم بسیج میشن این سوسک رو بکشند. اما همین که شد مامان، همین که بهش گفتن تو مسئولیا، حواست باشه ها، تو باید فلان باشی، ته دلش داره میترسه ها، ولی چون مامانه، میره جلو، سوسک رو هم میکشه، نمی ذاره بچه اش آسیب ببینه. چرا؟ چون توی درون به این مرحله رسیده که: وظیفه داری! یه مثال خیلی کوچیکه ولی یه حقیقته. یعنی طرف کی میتونه به این حالته برسه که واقعا باطنا بیاد وایسه. میخواستن یکی رو بفرستن خدمت امام زمان(ع). گفتن یکی رو بفرستیم پیش امام زمان که خیلی وضعش توپ باشه. اصلا معنویتش یه چیز بی مثل و مانندی باشد. رفتند اینقدر گشتند، گشتند، گشتند، یه پنجاه تایی آدم پیدا کردند. گفتند حالا از بین این پنجاه تا یکی رو انتخاب میکنیم. کردند. بعد گفتند این بره بگرده چهل پنجاه تا آدم از خودش بهتر. رفتند گشتند، سری بعدیش...، سری بعدیش...، سری بعدیش...، سری بعدیش...،اینقدر گشتند، یه آدم پیدا کردند. همه گفتند این که بره اصلا امام زمان(ع) دستشو میگیرن میگن بیا تو. گفت حالا کجا باید بریم دنبال امام زمان(ع)؟ گفتند حالا مثلا، برو تو این بیابون، آخر تو این بیابونا رفتی، پیدا میکنی امام زمان(ع) رو. برو بگو یا صاحب زمان،درخواست و التماس... چون تنها هستی و باری به هر جهت و اینا پیدا میکنی امام زمان(عج) رو.خب زبده شون بود دیگه. خلاصه رفت، رفت، رفت...،تا بالاخره یکی اومد جلو گفت بیا بریم فلان جا، امام زمان(عج) و افرادی که باهاشون هسنتد، اونجا اند،منتظرتند. خلاصه بردنشون اونجا دید بله خیمه ها و اینا هست. گفتند بهش اون خیمه امام زمانه می بینی؟ گفت بله. گفتند می خوایم ببریمت خدمت امام زمان(ع). گفت بله، چقدر خوب...، همین بین طرف برگشت بهش گفت که امام زمان(ع) گفتند که قبل از اینکه شما برید خدمت ایشون برسید، امر کردند که دختر فلانی، که خیلی انسان مؤمنیه، خیلی انسان با تقوایه، اول دخترشونو به عقد شما در بیاریم. شما باید اول عقد کنید، ازدواج کنید، بعد بیاید خدمت امام زمان(ع). اونم دید چه بهتر. مگه بده. آدم داره با یه تیر دو نشون رو میزنه. بعد خیلی خوشحال و... با همون طرف رفت، دید، و جریانو برا اونا گفتند و اون آقا هم چون فرستاده امام زمان(ع) داشت میگفت، گفت سمعا طاعتا، بله قبول. عقد میکنند. شب که میشه، همون موقع میخواسته با عروس خانوم بره و با هم باشند، فرستاده امام زمان میاد میگه که امام زمان(ع) تو رو خوندنت. میگه این موقع؟! میگن بله، فرق که نمیکنه، گفتن بیا. میگه خوب من تازه عقد کردم، نمیشه که این جوری ایشونو منتظر بذارم. - خب نه حالا امام زمان گفتن که حالا ما میخوایم خروج کنیم میخوایم قیام کنیم، مگه تو کار نداشتی؟ مگه تونیومدی که سربازی کنی؟ گفت: چرا من میام خدمتتون. به آقا بگید شما برید، من میرسم. گفتند که نمیشه، باید بیای. گفت : نه نمیشه که تو این شرایط، اصلا واجب اینجاست، بین اهم و مهم این اهمه.خب شما برید من بهتون میرسم. مشکلی که نیست که. خدمت امام زمان سلام منو برسونید، بگید من میرسم خدمتتون...خلاصه نتونست دل بکنه... یه دفعه تکون خورد، دید که اِ، تو بیابونه وایساده. متوجه شد که این یه عالم مکاشفه ای براش باز شده بوده...خورشید پشت ابر. یعنی کی میتونه یاور امام زمان(س) باشه؟ تو باید اینقدر بری بالا، بالا، بالا....، از این ابرا بگذری، در عین این که این عالم رو داری ولی تعلق نداشته باشی،تعلق غلطه. از اینا عبور کنی، حالا به اون خورشید جهان افروز میرسی. تا زمانی که این درون گیر کرده، تا زمانی که این درون اون تقاضایی که باید داشته باشه نسبت به امام زمان(عج)، نداشته باشه، رسیدنی هم وجود نداره. پس یکی از معانی تعبیر امام زمان(عج) به خورشید پشت ابر، یعنی کسی به خورشید پشت ابر میرسه که اول این پرده ها رو کنار بزنه و بره بالا، بالا، بالا...، تا بره به خورشید برسه، بره به اون درجه برسه.

ان شاالله

امام زمان(عج)-وجود

Thu, 04 Aug 2011 14:34:13 GMT

سلام, این بحث جلسه در نیمه شعبان هست,جای همتون خال بود بحث بسیارررر جالبی بود.اول بحث و خلاصه رو گذاشتم اما کاملشو در ادامه مطلب حتما بخونید کاملا توضیح داده شده.اگه سوالی بود بفرمایید

(با تشکر ویژه از راضیه جون که زحکت پیاده سازی این جلسه رو بر عهده گرفتن,خدا قوت!!)

هیچ وقت این سوال براتون پیش اومده که این هزارو خورده ای سال امام زمان (عج) دارن چکار میکنن؟!

امام زمان (عج)خودشونم نمی دونن کی باید ظهور بکنند، سخت ترین کار انتظار فرجه دیگه، پس سخت ترین کارو امام زمان (عج) دارن می کنن. گرفتن یه جا نشستن، منتظرن مگه نه؟

خستتون نیست آقا؟ هزارو خورده ای سال یه جا نشستید؟

ادامه مطلب...

یه توضیح کوچولو:

ببخشید اگه طولانی شد خ0م مثال های قشنگ زیادی رو زدن که اگه می خواستیم همه رو بذاریم مطلب خیلی طولانی می شد برای همین هم مثال ها رو تو یه پست جداگونه می ذاریم برای علاقه مند ها که چیزی رو از دست ندن

واما خلاصه...

انسان ها همیشه در حال حرکتن،یه حرکت ظاهری یا ملکی(سیر)، که همون رشد جسم و ... هست که نیاز به اجتماع و اداره شدن داره ویه حرکت باطنی یا ملکوتی(صیرورت)که رشد معنوی ماست

هر دو حرکت نیاز به رهبری داره که به واسطه امام زمان(عج)انجام می شه و نوع اول رو به خاطر کوتاهی ما ادم ها فعلا ازش محرومیم ولی نوع دوم هست که همیشه ما رو نیازمند به امام می کنه و امام عصر ما که حضرت مهدی(عج)هستن همیشه با ما هستن و ما رو رهبری می کنن و این وظیفه امام تو زمان غیبته.

امام چون حلقه ی اتصال عالم با حق تعالی هستن تمام سیر و صیرورت ما از کانال وجودی ایشون انجام میشه.و ایشون به تبع خداوند هو معکم این ما کنتم هستند!!

مشق هفته:

بیاین فکر کنیم که ما چقدر به آقامون نزدیکیم؟؟

بیاین به آقامون اقتدا کنیم و ...

اگه الان آقا بیاد...؟؟؟

فضای اخر:

باشه با شما...

منتظر نظراتون هستیم

اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن...

اولین فضا...

بسم الله الرحمن الرحیم

والعصر ،ان الانسان لفی خسر ،الا الذین امنو و عملو الصالحات و تواصو بالصبر و تواصو بالحق

الهم اخرجنی من ظلمات الوهم و....

اللهم صل علی محمد و ال محمد

بعد ازدعاو آماده شدن فضا رفتیم سراغ بحث

چه خبر از جلسه؟؟....

هیچ وقت این سوال براتون پیش اومده که این هزارو خورده ای سال امام زمان (عج) دارن چکار میکنن؟!

خستتون نیست آقا؟ هزارو خورده ای سال یه جا نشستید؟

در سوره ی انشقاق آیه 6 داریم که " یاأیها الإنسان إنک کادح إلى ربک کدحا فمُلاقیه "(ای انسان، تو با رنج و تلاشی بایسته به سوی پروردگارت روانه ای،و سرانجام به لقاء و داوری او خواهی رسید) میخاد بفرماید که ای انسان تو همواره در حال یک سفر و حرکتی. یعنی هیچ وقت انسان ایستا نیست، حرکتش به سوی کجاست؟(یاأیها الإنسان إنک کادح إلى ربک کدحا فملاقیه) .پس انسان چه بخاد چه نخاد ، چه آگاه باشه چه نباشه، کدحا فملاقیه هست، داره حرکت میکنه به سوی خدای خودش و ملاقات پروردگار خودش. یه تقسیم بندی بخوایم بکنیم، انسان دارای دو نوع حرکته: یکی حرکت ظاهری، یکی حرکت باطنی.

حرکت ظاهری با سیر(سَ یَ رَ) هست. ببینید فرد رشد میکنه وقتی بزرگتر میشه به جامعه نیاز داره یعنی انسان یه حرکت ظاهریش یا ملکیش که سیر هست، مثل اجرام آسمانی که سیر دارن و ... این تو بعد ظاهر داره انجام میگیره، پس انسانی که کدحا فملاقیه هست این یه بعد ظاهریش،(اینجا هم ولی خدا نقش مهمی تو جامعه داره ولی انسانها خودشون رو محروم کردن).

یه حرکت دیگه انسان داره بهش میگن صِیْرورت.(و الیه المصیر. برگشت نه به این معنی ظاهری که من اینجام برمیگردم، حرکت باطنی یا ملکوتی رو بهش میگن صیرورت.) به این معنا که انسان تو یه مرحله هست، یه حرکت که میکنه، یه مرتبه بالاتر میره. یعنی همین طور انسان در حال حرکته.اما حرکت از یه رتبه پایین تر به یه رتبه بالاتر. حالا البته بالعکسم هستا! ما فعلا کاری به بالعکسش نداریم. مثلا شما اینجا نشستید یک یا الله میگید، ولی باهمه ی وجودتون میگید. این یا الله چقدر طول کشید؟ یه ثانیه، دو ثانیه.درسته؟.فکر نکنید که این یا الله که شما گفتید فقط یک لفظ بود. نه. این یک صیرورت برای شما حاصل میشه. با همین یک یا الله یه مرتبه بالاتر میرید.فکر نکنید حالا مگه چی بود... فکر نکنید صیرورت یه چیزای گنده گنده س. حرکت باطنی یا ملکوتی از کوچکترین چیز شروع میشه تا بزرگترین چیز. حالا به میزانی که این عمل، این نیت، این اخلاص در عمل چقدر بعد داره، رتبه رو میبره بالا.

پس خدا انسان را به نحوی آفرید که یه حرکت ظاهری داره ( مُلکی) یه حرکت باطنی داره که همون صیرورته و ملکوتی. حالا اگر خدا تو این حرکت انسان رو سرپرستی نکنه، ولایت نکنه، رهاش بکنه، این ظلمه. پس باید این انسان در هر بعد حرکت خودش رهبر داشته باشه، تا بتونه هم تو سیر، هم تو صیرورت رهبری بشه. چه کسی به این رهبری لیاقتش بیشتره؟ ذات مقدس خود خدای تعالی. خود خداوند باید بیاید این رهبری به عهده بگیرد. لذا ولی بالذات خود خدا تعالی است. اما چون خدا لا حده، هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن هست، در دنیا که پایین ترین رتبه وجوده و دنیا ظرفش طوری هست که نمیتونه این ولایت خدا که لاحده رو بپذیره. لذا یه حلقه ی وسط این جا میاد که رأس این حلقه وسط وجود نازنین پیامبر(ص) هستند و بعدشم ائمه(ع)،(همون بحث واسطه فیض و حقیقت محمدیه(ص) که تو بحث وجود اومده ). پس امام زمان یا چهارده معصوم که اصلش پیامبر(ص) هستن، این ها ولایت رو دارند. اما ولایت بالذاته مال خداست. مال اینا بالعرضه. بالتبع خدای تعالی است. یعنی خدا بهشون اجازه داد شما ولی باشید، پس کی میاد سرپرستی این عالمو به عهده می گیره؟ وجود نازنین چهارده معصوم، بعد از پیامبر البته. حالا هر امامی در زمان خودش ولی الله الاعظمه. اون ولایت بالعرض رو به عهده داره. لذا از زمانی که امام زمان(عج) وارد مقام امامت شدند، ایشون شدند ولی الله الاعظم. حالا این همه انسان ها که در باطن و ظاهر خودشون دارن به سمت خدا حرکت میکنن، تو صیرورتند،تو سیر هستند، کی داره رهبری میکنه؟ امام زمان(عج).

خب این حرف که امام زمان (عج) دارن رهبری می کنند، یعنی چی؟

از نظر ظاهری هنوز حکومت ایشون تشکیل نشده. وقتی خودشون تشریف آوردن، اون مسائل میاد. همه چیز پشت سر حکومت ایشون هست،چون ولی الله الاعظم هستن. تو زمان حکومت امام زمان(عج) همه ی رهبری ها، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی... به کامل ترین وجه انجام میشه. اما بحث سر اینه که حالا که تو عصر غیبتیم، ولایت ملکوتی یا همون حرکت ملکوتی انسان، که صیرورته، چه ربطی به امام زمان(عج) داره؟یعنی چی که دارن رهبری میکنند؟

امام زمان حلقه ی واسط اند(واسطه فیض رسانی). حالا شما برای این که جای امام زمان رو بهتر متوجه بشید، تصور کنید که در واقع وجود نازنین حضرت صاحب اینجوری هستن(البته کل چهارده معصوم. الان هم که زمان امام زمان هست.) که:

انگار، مثلا، دارای دو دست هستند، با یه دستشون از جانب خدای تعالی ولایت عالم رو دارند. لذا تدبیر امور عالم، هدایت، حیات، ممات، رزق، بیماری، توفیق، سلب توفیق، هر چی میخاد انجام بشه، از کانال امام زمان(عج) انجام میشه. تدبیر امور کل عالم از امام زمانه. لذا امام زمان(عج) با یک دست همه ی مدبرات (تدبیر شده ها) را از خدای تعالی می گیرن، بر کل عالم جاری می کنن،از رزق ها، روزی ها، از حیات، ممات، ... هر مقدراتی که شما بتونید تصور کنید، از خدای تعالی که می خواد به کل عالم برسه از کانال امام زمان(عج) بر کل عالم جاری میشه. لذا الان ما میگیم: و لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین (هیچ تر و خشکی نیست مگر این که در کتاب مبین هست)،هیچ برگی تکان نمی خورد، مگر به خواست خدای تعالی. اصلش خواست خدای تعالی است وخواست امام زمان(عج)بالعرضه(از طرف خدا بهشون داده شده). پس اگه این برگ قدرت تکون خوردن داره، اینو داره داره از امام زمان(عج) می گیره. همه ی مقدرات، همه ی تدبیرات، همه ی چیز ها رو که قراره بر این عالم ماده جاری بشه، توسط امام زمان جاری و ساری میشه. این یه دست که در بعد سیر بوده، اما یه دست دیگه در بعد صیرورته.

خب سؤال امام زمان(عج) میان حرکت باطنی و ملکوتی رو رهبری میکنن یعنی چی؟ یعنی ما چقدر باید بدویم، بدویم، بدویم، تا به امام زمان(عج) برسیم، منظور اینه؟ وقتی میگن شما درونتون، حرکتتون، هر کاری انجام میدین، هر چی، هر چی، هر چی، امام زمان رهبری می کنند، یعنی چی؟ معنی از رهبری باطنی یعنی الگو بودن امام زمان؟

خب حالا خوب توجه کنید. ما میریم به سمت امام زمان؟ ما تلاش می کنیم خودمون رو به امام زمان برسونیم؟ اونا ما رو می برند؟ هم نه و هم آره.

امام زمان(عج) میفرمایند که ما شما رو دعا میکنیم، امام زمان (س) میفرمایند که ما یک آن از شما غافل نیستیم. یعنی چی که غافل نیستیم؟ یه موقع هست که شما دوستتون رو می بینید، میگه به یادت بودم، یه مادره همیشه به یاد بچشه، این یاد بودنه اینه؟ یا نه یه معنای خیلی وسیع تر و عمیق تری داره؟ اون یعنی چی؟

به قول یکی از علمای بزرگوار میفرمودند که اگر شما بتونید آیه ی : هو معکم این ما کنتم ،( خدا با شماست هر جا شمایید.) رو بفهمیدش و عینا درک کنید، عینا درک میکنید که امام زمان هم بالتبع خدا معکم این ما کنتم هستن. شما موفق میشید امروز نمازتون رو اول وقت میخونید. امام زمان(ع) نمازشون اول وقته. کاروان همه ی نماز اول وقتا به امامت نماز امام زمان داره میره بالا. کدحا فَمُلاقیه . صیرورت از رتبه به رتبه ای به سوی کی؟ خدای تعالی. کی داره این اعمال شما رو میبره میرسونه به محضر خدای تعالی؟ امام زمان(ع). شما تشریف میبرید صدقه میدید، احسان میکنید،(تو ماه شعبان چهار تا چیز خیلی بزرگه،حواستون باشه، صدقه، صلوات، روزه، استغفار)،صدقه شما قراره ببره بالا، از کانال کی میره بالا؟ به امامت اون صدقه دادن امام زمان. یعنی چی؟ یعنی در اون مثال یه دست دیگه امام زمان(ع) اینه که می برن به سمت خدای تعالی. لذا اگر شما یه عمل انجام دادید امام زمان زیرشو امضا کردن ، این قبول شده میره بالا. یعنی اگر امام زمان(ع) قبول کردن، خدای تعالی قبول میکند.

یعنی تو هدایت باطنی دو تا مطلب رو ما باید متوجه باشیم:

مطلب اول: اینه که همه ی اون افعالی که فرد انجام میده توی صیرورت خودش که از یه رتبه ای به رتبه ی بالاتری بره، با سرپرستی امام زمانه که به خدا میرسه و خدا قبول میکنه.

اما مطلب دوم: آیا من میرم به سمت امام زمان؟ نه. خدای تعالی در فطرت هر انسانی بالقوه ولایت رو قرار داده. اگر کسی این درون خودش رو با حجاب گناه و غیره و غیره نپوشونه، جذبه ی امام زمان، اینو میکشه میبردش بالا. یعنی وظیفه ی ما چیه ؟ الگو بودن امام زمان، درست، ولی اصل مطلب یه جای دیگه است. من اگر تونستم تو اعمال خودم درون خودم رو پاک نگه بدارم، خدا بالقوه این ولایت رو تو وجود من گذاشته، امام زمان وقتی که نقششون ولایته، منو جذب میکنن، یعنی ولایت مابه فعلیت میرسه. لذا طرف وقتی جذب میشه دیگه سر از پا نشناخته میشه. ما وظیفمون چیه؟ ما فقط وظیفمون اینه که تا اونجایی که میتونیم، برامون مقدوره، این درون رو پاک نگهش داریم. نذاریم حجابی رو این فطرت بیاد. اگه اینو تونستم کنترلش بکنم، خود امام زمان(ع) میشن عامل حرکت من، محرک من میشن، منو میکشن به سمت خودشون. لذا اون که باید تو درون ایجاد بشه، ایجاد میشه.این خیلی مهمه ها. پس نه این که امام زمان(عج) نعوذ بالله، رفتند یه گوشه ای نشستند.نه. شما تو احادیث میخونید اگر حجت خدا رو کره زمین نباشه، کره زمین اهل خودشو فرو میبره. یعنی چی؟ یعنی اصلا این عالم به وساطت کیه؟ به وساطت امام زمان (عج) هست.

پس یکیش این که جذبه است، یکی دیگه این که گفتیم کی اون حرکته، توش ایجاد میشه؟اون حرکته، چه جوری توش ایجاد میشه؟ شما صیرورتتون چه جوریه؟ وقتی که یک عمل انجام میدید، میره بالا. طرف میره حج. حج امام زمان(ع) میشه امام. امام همه ی اون حج هایی که داره میره به سمت خدای تعالی. شما ذکر خدا رو میگید. ذکر امام زمان(ع) سرپرستی میکنه، همه ی ذکرهای گفته شده رو به سمت خدا بالا میبره. حالا هر چی که این ذکر، این حج، این نماز، این خمس، این صدقه، این زکات، نزدیک تر باشه به نماز و ذکر و صدقه و خمس امام زمان(ع)،مقبول تره. هر چه فاصله داشته باشه، خب همون. مثلا مال امام زمان(س) هزاره، مال بنده یک و نیمه، خب به اندازه یک و نیم، من با اون هزار معیت دارم. لذا امام زمان(ع) میگن ما از شما غافل نیستیم. یعنی چی؟ یعنی آن به آن، آن به آن، من با شما هستم.شما با منید. لذا میگن که آیت الله بهجت(ره) فرموده بودند که، شما وقتی حرف میزنید، این کلامی که از دهانتون بیاد بیرون، قبل از این که خودت بشنوی، امام زمان میشنوند. حالا شنیدن که منظور اشرافه. یعنی این قدر همه به امام زمان نزدیک هستند، و اینقدر امام زمان به همه نزدیک اند! پس این که ما میگیم حالا امام زمان(عج) چکار میکنن، اصلا وجود امام زمان(س)، نقش امام زمان در هستی، بودن امام زمان، وظائف امام زمان، اصلا خورشید پشت ابر بودن امام زمان، همه ی این بحثا، اصلا این که میگن اگر یه روز مونده باشه به آخر عالم و ایشون ظهور نکرده باشند، اون یه روز خیلی طولانی میشه تا امام زمان (عج) بیان ما و همه ی این حرفا، یعنی چی؟ یعنی که ایشون اون حلقه ی وسط اند. لذا توی دعا ها میگید، و بوجوده رُزِق الوورا، بوجوده ثبتت الارض و السماء!، تو دعای ندبه میگید چی؟ میگید أین السبب المتصل بین الأرض و السماء، اونی که همه رو به هم وصل کرده. سماء و أرض یه معناش زمین و آسمونه، یه معنای دیگش ظاهر و باطنه، یه معنای دیگش دنیا و قیامته، و... . پس اگر کسی دیدش این باشه که امام زمان(عج) از خودش به خودش نزدیک تره، اون چیه که ما رو به امام زمان(س) نزدیک میکنه؟ ما اصلا نزدیک امام زمانیم، امام زمان(عج) نزدیک ما هستند، از ما دور نیستند، اصلا آن به آن، ثانیه به ثانیه، وجود ما وابسته به وجود امام زمانه، اگه یه لحظه امام زمان(عج) عنایتشون رو برداند همه چیز هیچی میشه، هو معکم این ما کنتم امیدوارم که تونسته باشم مطالب رو منتقل کرده باشم، انشاالله که امام زمان دست همه رو بگیرن.

امییییییییییییییین!

یه توضیح کوچولو:

واما خلاصه...

مشق هفته:

بیاین فکر کنیم که ما چقدر به آقامون نزدیکیم؟؟

بیاین به آقامون اقتدا کنیم و ...

اگه الان آقا بیاد...؟؟؟

فضای اخر:

باشه با شما...

منتظر نظراتون هستیم

اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن...

قابل توجه

Wed, 27 Jul 2011 06:48:17 GMT

عزیزان پیدا کردن یه قالب مناسب برای وبلاگ با توجه به مناسبت ها یه مقدار مشکله،گاهی با انتخاب یه قالب سایز و فونت و رنگ متن عوض میشه و مشکل میشه خوندش،از شما عزیزان درخواست میشه در همچین مواقعی برای راحتی بیشتر متن رو از وبلاگ کپی کنید و روی ورد مطلب رو بخونید

درخواست دیگه که ازتون داریم اینکه برای مطلبی که می خونید حتی الامکان نظر بذارید، این موضوع علاوه بر اینکه از سیاست های فضای سایبری هست،باعث دلگرمی دوستان پشت صحنه نیز خواهد شد

با تشکر

اطلاعیه 9

Tue, 12 Jul 2011 13:22:10 GMT

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش زده ام فالی و فریادرسی می آید...انشاالله

سلاااااام به همگی دوستان! عیدتون مبارک! شاداب باشید!

انشاالله به برکت ماه شعبان می خوایم دوباره دور هم جمع بشیم، شروع خوبی باشه برای جلسات تابستونمون به امید خدا

صبح شنبه 25/4/90 ساعت 9:30 تا 11:30 جای همیشگی، زود گذاشتیم تا برگشتن به گرما نخوریم

این جلسه به مناسبت نیمه شعبان، تولد 1035 سالگی امام زمان (عج) هست،انشاالله که شامل عنایتشون بشه صلواتی هدیه کنید بر محمد و آل محمد

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

منتظر تک تکتون هستیم، حتما بیایدااااا...به بقیه هم خبر بدید

المنته لله که در میکده باز است زآنرو که مرا بر در او روی نیاز است

خمها همه در جوش و خروشند ز مستی وآن می که در آنجاست حقیقت نه مجاز است!

حضرت زهرا (س)-وجود

Tue, 12 Jul 2011 11:55:07 GMT

سلااااااااااام

درسته که خیلی دیر شد ولی بر گشتیم ازتون بابت این تاخیر هم کلی عذر می خوایم

حرف اول:

این جلسه ،جلسه ای بود که روز شهادت حضرت زهرا(س) برگزار شد و جاتون خالی اول دسته جمعی و به نیابت همه بچه های جلسه حدیث شریف کسا رو خوندیم واز این حدیث نورانی کلی نور گرفتیم

اینجا خ.م اشاره کردن که مهم اخلاصه و اصلا مهم نیست که مجلس چقدر بزرگ باشه اگه با اخلاص هر جلسه ای گرفته بشه ،حضرت زهرا(س) تشریف میارن، انشاالله که مجلس ما هم این خلوص رو داشته باشه

سخن اینکه:

امروز خ.م بحثی رو برامون در نظر گرفته بودن که قسمت نشد مطرحش کنن و به سوال جمعمون پاسخ دادن.(لطفا به کلماتی که پررنگ شده توجه بیشتری بفرمایید)

جلسه با یه سوال شروع شد.

- حضرت فاطمه(س) خودشون تو یه خانواده خوب با بهترین پدر و مادر دنیا بزرگ شدن.همسرشون بهترین همسر بوده ،بچه هاشون هم همینطور،همه شرایط براشون خوب بوده، چه طور می تونن برای ما الگو باشن؟ شرایط اجتماعشون مثل شرایط ما نبوده.

جواب بچه ها به طور خلاصه اینجوری بود:

- خب درسته که این شرایطشون خوب بوده ولی خب سایر شرایط رو هم باید در نظر بگیریم ،خیلی فاکتور ها هست و برای حضرت فاطمه(س) این چند فاکتور خوب بوده ولی بقیه فاکتور ها...

- اون موقعی عدل خدا زیر سوال می ره که از منم بخوان مثل حضرت فاطمه(س) باشم.هر کس باید به کمال خودش برسه.کمال یه آدم که مشروع به دنیا نیومده فرق می کنه با کمال اون آدمی که تو یه خانواده مذهبی هست،هر کس اگه تلاش کنه و به کمال خودش برسه از اون به بعدش هست که خدا دستش رو می گیره و بقیه راه رو می بردش.

و اما جواب خ.م :

اینجا یه بحث فلسفی هست،این بحث بسیار بسیار مفصلی هست و بسیار هم مهمه! خیلی از این سوالات کلا با این بحث دیگه به وجود نمیاد، به صورت خیلی خیلی خلاصه اینجوری میشه مطرحش کرد:

می دونیم که خداوند مطلق وجوده،مطلق علمه و مطلق نوره و هر سه اینها هم یکی هستن.

خداوند لا یتناهی می خواد عالم رو خلق کنه!

این عالم رتبه رتبه هست،ما 4عالم داریم:لاهوت،جبروت،ملکوت و ناسوت.

عالم لاهوت مخصوص ذات خداست ،عالم جبروت یه مرتبه از عالم لاهوت پایین تره،یه مرتبه پایین تر از جبروت می شه عالم ملکوت،و پایین ترین رتبه عالم ناسوت هست که عالم ماده هست.

وقتی می خواد عالم خلق بشه ،ممکن نیست وجود یه دفعه از عالم لاهوت به عالم مادی افاضه بشه. بلکه باید این رتبه ها یکی یکی طی بشه تا برسه به عالم مادی.در حقیقت عالم ماده این ظرفیت رو نداره که یه دفعه با وجود بی نهایت رو به رو بشه،بلکه این وجود باید رتبه رتبه تنزل پیدا کنه تا برسه به عالم ماده.

اولین خلق عالم، اون اول صادر عالم، نه اون عالم های جبروت و...نه ،اولین چیزی که می خواد خلق بشه باید رتبه اش اینقدر بالا باشه که بتونه اون وجود بی نهایت رو درک کنه،و باید یه رویش به سمت خدا باشه و یه رویش به سمت سایر موجودات تا بتونه واسطه فیض رسانی از خدا به مخلوقات باشه، و این رتبه بالا حضرت محمد(ص) (حقیقت محمدیه(ص)) هستن.لذا می بینیم که پیامبر(ص) رو ذو وجهتین معنا می کنن.

ذو وجهتین یعنی دارای دو وجهه،یک وجه رو به خدا و یک وجه رو به سایر موجودات.

خلاصه اینکه فعل خداوند به یک مجلا نیاز داره که درش متجلی بشه و این مجلا وجود مبارک پیامبر (ص) هست.در رروایات داریم که اول ما خلق الله نوری.یعنی نور پیامبر(ص) اولین خلقه.

14 معصوم کلهم نور واحد هستن، یعنی همشون یک نور هستن،کما اینکه پیامبر(ص) حضرت علی(ع) رو نفس خودشون معرفی میکنن، یعنی نور علی همون نور منه!

همین جا بحث امام علی(ع) مطرح می شه، بحث حضرت زهرا (س) و سایر ائمه مطرح می شه.این ها واسطه ی فیض عالم اند، حقیقت وجودی این ها (حقیقت محمدیه(ص)) همون اول خلق عالمه!

لذا و قتی حضرت آدم از بهشت رانده می شن و می خوان توبه کنن، جبرئیل بهشون آموزش می ده که بگن:

" اللهم یا حمید بحق محمد،یا عالی بحق علی ،یا فاطر بحق فاطمه،یا محسن بحق حسن،یا قدیم الاحسان بحق الحسین "

و سایر انبیا هم همین طور در شرایط سخت همگی از اسما 5تن ال عبا کمک می گرفتن.

زمانی که حضرت موسی (ع) و یارانشون میخواستن از آب دریا بگذرن،حضرت موسی(ع) همین دعا رو میخونن و آب دریا شکافته میشه...

خلاصه 14معصوم مجلای فیض رسانی هستن برای همینه که میگن اگه در یه زمان ،یه معصوم روی زمین نباشه ،زمین اهلش رو می بلعه

منتهابحث اینه که اینها با این همه رتبه وجودی که دارن سلب اختیار نیستن، اینها با شرایطی رو به رو هستن که از حد تحمل یه آدم عادی خارجه.

چرا حضرت علی(ع)با اینکه می دونستن ابن ملجم قاتلشونه،هیچ اقدامی نکردن؟ چون اونا مامورن مثل یه آدم عادی زندگی کنن.حضرت محمد(ص) روز غدیر می تونستن افشاگری کنن که ابوبکر و عمر بعد از ایشون چه کارها می کنن ولی نمی کنن و به ابوبکر و عمر میگن که اولین نفرات بیان با حضرت علی (ع) بیعت کنن چون ایشون مامور نبودن که بگن؛ یا امام حسن (ع) با اینکه می دونستن همسرشون قاتلشون هست اما،در کوچکترین مسائل هم با همسرشون مثل یه انسان مومن درجه یک رفتار می کردن.

چرا؟ چون اینها هدفشون رشد و تعالی انسان هاست.

شما در نظر بگیرین اگه یه حقیت رو بدونین،مثلا تو فامیل یه نفر سرطان داره و فقط شما بدونین و باید که همه چیز عادی باشه، چه قدر سخته! تو خونه با بچه 2ساله دعواتون می شه،اون بچه که گناهی نداره چون نمی فهمه،شما باید اینقدر روحتون رو بزرگ کنین، که مثل یه مادر با فراغ بال با بچه ها رفتار کنی! این آسونه/چقدر تعالی روح می خواد!

حالا حضرت فاطمه(س)اسرار ازل تا ابد رو می دونه،نه یه دهه ،نه دو دهه،کل زمان و باید مثل یه آدم عادی زندگی کنه! هرچی علم وجودی بالاتر میره درد انسان هم بیشتر میشه.حضرت علی (ع) هیچ یک از اسرار عوالم وجودی براشون پوشیده نبود،دریچه ی علم خدا بودن،قلبشون سرشار از عشق به خدا بود و تشنه ی دعوت به حق تعالی بودن، اونوقت در همچین شرایطی که حضرت بالای منبر به مردم میفرماین بپرسید هرچه میخواهید،تا در میان شما هستم هرچه هست بپرسید، اون جاهل بلند میشه میپرسه تعداد نخ موهای ریش من چندتاست؟!؟

در نظر بگیرید دریچه ی علم حق تعالی رو به روتون نشسته! تشنه ی هدایت شماست!...

اما حضرت با اون روح متعالیشون به زیبایی تمام جواب میدن اونوقت شب نیمه شب با چاه دردها میگفتن، وقتی که سرشاری و هیچ جانی در برابر تو نیست...

ماها با چندتا مسئله کوچیک دور و اطراف خودمون در گیریم ولی حضرت زهرا با کل زمان ها در گیرن،درسته که اون ها خیلی بالا تر هستن ولی وظیفشون هم خیلی سنگینه.لذا شما تو اون رتبه ای که داری به همون وظیفتون عمل کنین،به اونجایی که باید برسین می رسین انشاالله!

فکر کنید یه نفر با شرایط خانوادگی که داره،با شرایط اجتماع و ... به رتبه 15 می تونه برسه ،ولی حضرت زهرا (س) به رتبه 100000، این نفر تو شرایط خودش اگه از جان گذشته بره تا برسه تو رتبه 15 خودش، میشه مثل حضرت زهرا(س) تو رتبه100000، البته نه تو رتبه وجودی ها. در مقام! یعنی این فرد وقتی وارد بهشت می شه ،میشه همسایه حضرت زهرا(س)!

خدا هم حجت رو هم بر همه تموم می کنه حتی بر رئیس جمهور اسرائیل!

و یه چیز رو هم که باید بدونیم اینه که ما همه ی گیرمون تو بحث وجوده و خدا رو اونجور که باید بدونیم ،نمی دونیم. ما باید بفهمیم که فقط خدا موثره.

استاد مطهری اول 16 سال رفتن و بحث وجود رو فهمیدن و بعد شروع کردن به کتاب نوشتن.لذا حضرت امام(ره) می فرماین که کتاب های شهید مطهری صد در صد اسلامی هست.

حرف آخر:

ببخشید که اینقدر طولانی شد و یه کم فلسفی ولی خ.م فرمودن که بالاخره یه روز باید این مسئله جابیفته.

کاش ما هم بفهمیم که فقط خدا موثره و اثر رو فقط از خدا ببینیم نه از بقیه،اونوقته که می تونیم فقط به خدا تکیه کنیم نه به بقیه .

ز یزدان دان ،نه از ارکان،که کوته دیدگی باشد که خطی کز خرد خیزد تو آنرا از بنان بینی

اللهم یا حمید بحق محمد

یا عالی بحق علی

یا فاطر بحق فاطمه

یا محسن بحق الحسن

و یا قدیم الاحسان بحق الحسین و تسعة المعصومین من ذریة الحسین

لیله الرغائب

Wed, 08 Jun 2011 12:11:25 GMT

سلام، همگی خسته نباشید از درس خوندن! انشاالله هممون بتونیم بهترین نتیجه رو بگیریم!

این هفته 5شنبه روز خیلی بزرگیه! و همچنین شبش یکی از بزرگترین شبهاست!! اولین شب جمعه ی ماه رجب! لیله الرغائب یا شب آرزوها! خیلی دلمون میخواست این 5شنبه دور هم جمع بشیم اما به خاطر ایام امتحانا شاید برای خیلیامون سخت میشد، به خاطر همین و چندتا دلیل دیگه خ.م یه پیشنهاد خیلی خوب دادن که قرار شد از طریق اینجا به همه برسونیم

اینکه به جای اینکه بچه ها حدود 2 ساعت بیشتر وقت بذارن بیان جلسه همین وقت رو 0.5 ساعت کمتر بذارن روی اعمال بسسسسسیاااااار با فضیلت امشب!! به قول خ.م در حینی که این هفته کلاس نیست اماااا یه کلاس بالاتر هرکی تو خونه خودش داشته باشه! یه کلاس عملی!! که می تونه رتبه ی آدمی رو بالا ببره!! پس این هفته همون وقت رو به نیت معرفت بذاریم روی عمل عبادی شب آرزوها و هر کس با همون زبونی که باهاش گناه نکرده یه عالمه دعا کنه! من هیچ وقت با زبون شما و شما هیچ وقت با زبون من گناه نکردید...پس بیاید برای هم دعا کنیم...

برای راحتی اعمال رو میذاریم و اگه کسی خواست بیشتر راجع به این شب بدونه به ادامه مطلب مراجعه کنه:

"رجب"، ماه خداست؛ ماه پر برکتی که اعمال بسیاری برای آن ذکر شده است. باید خود را در دریای زلالش بشوییم تا پاک شویم.

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود: هر کس یک روز از ماه رجب را روزه بگیرد، موجب خشنودی خدا می شود و غضب الهی از او دور می گردد و دری از درهای جهنم بر روی او بسته می شود.

اعمال ماه های رجب و شعبان، جهت آماده ساختن روح برای شرکت در میهمانی ماه مبارک رمضان می باشد. برای درک عظمت ماه رمضان باید از قبل خود را آماده نمائیم.

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود: ماه رجب، ماه استغفار امت من است. پس در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده و مهربان است.

فرشتگان اولین شب جمعه ماه رجب را "لیله الرغائب" می‌نامند. چرا که وقتی یک سوم از شب گذشت، هیچ فرشته‌ای نیست مگر اینکه در کنار کعبه شریف آید، آنگاه خداوند نظر مرحمت به آنان کند و فرماید: فرشتگانم هر چه خواهید از من بخواهید. فرشتگان گویند: بار الها حاجت و خواسته ما آن است که روزه داران ماه رجب را بیامرزی، خداوند خداوند متعال فرماید: آمرزیدم.

کلمه «رغائب» جمع «رغیبه» به معنای چیزی که مورد رغبت و میل است و نیز به معنای عطا و بخشش فراوان می باشد.

بنابر معنای دوم، «لیله الرغائب» یعنی شبی که در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با روآوردن به بارگاه قدس ربوبی و خاکساری در برابر عظمت حق شایسته دریافت انعام و عطا و بخشش بی کرانه حق می گردند.

سید در "اقبال" و علامه در "اجازه بنی زهره" درباره اعمال لیله الرغائب نقل کرده اند:

از جمله اعمال این شب نمازی است که گناهان بسیار به سبب او آمرزده شود و هر که این نماز را بگذارد، چون شب اول قبر او شود، حق تعالی بفرستد ثواب این نماز را بسوی او به نیکوترین صورتی با روی گشاده و درخشان و زبان فصیح.

پس با وی گوید: ای حبیب من بشارت باد ترا که نجات یافتی از هر شدت و سختی.
گوید تو کیستی، به خدا سوگند که من روئی بهتر از روی تو ندیدم و کلامی شیرین تر از کلام تو نشنیده ام و بوئی بهتر از بوی تو نبوئیدم.

گوید: من ثواب آن نمازم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجای آوردی. آمدم امشب به نزد تو تا حق ترا ادا کنم و مونس تنهایی تو باشم. وحشت را از تو بردارم و چون در صور دمیده شود من سایه بر سر تو خواهم افکند در عرصه قیامت. پس خوشحال باش که خیر از تو هرگز معدوم نخواهد شد.

برای این شب عملی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ذکر شده است که فضیلت بسیاری دارد.

کیفیت نماز لیلة الرغائب چنان است که:

روز پنجشنبه اوّل آن ماه را روزه میدارى (در صورت امکان! اگه روزه نشد برید اشکال نداره! نماز ثواب خودشو داره) چون شب جمعه داخل شود ما بین نماز مغرب و عشاء دوازده رکعت نماز مى‏گذارى هر دو رکعت به یک سلام (یعنی دو رکعت دو رکعت خونده میشه) و در هر رکعت از آن:

یک مرتبه حمد و سه مرتبه اِنَّا اَنْزَلْناهُ و دوازده مرتبه قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ مى‏خوانى.

و چون فارغ شدى از نماز (از دوازده رکعت) هفتاد مرتبه مى‏گوئى اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ النَّبِىِّ الْأُمِّىِّ وَعَلى‏ آلِهِ

پس به سجده مى‏روى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ

پس‏سر ازسجده برمیدارى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ اِنَّکَ اَنْتَ الْعَلِىُّ الأَعْظَمُ

پس باز به سجده مى‏روى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى سُبُّوحٌ قُدّوُسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ

پس حاجت خود را مى‏طلبى که انشاءاللَّه برآورده خواهد شد.

این نماز با سرعت متوسط رو به آروم حدودا 45 دقیقه طول میکشه و با دعاهای بعدش میشه 1 ساعت!! البته با این ثوابایی که براش نوشته خییییییییییییییییییییییلیییی کمه!!!!

التماس دعااااااااااااااااااااا

معناشناسی لیلة الرغائب

در فرهنگ قرآنی اسلامی، برای برخی از زمان ها و مکان ها اقتدار و خصوصیات ویژه ای گفته شده است. از این رو برخی از سرزمین ها چون بیت المقدس و مکه جایگاه قداست معنوی خاصی دارند و اعمال در آن مکانها از پاداش و ارزش ویژه ای برخوردار می باشد. برخی از زمان ها نیز چون سحرگاهان و فجر و لیله القدر از چنین ویژگی های خاص بهره مند هستند و خداوند در آیات و حتی سوره هایی به ارزش و جایگاه ویژه آنها اشاره کرده است و درباره شب قدر آن را برابر با هزار ماه که به اندازه عمر آدمی است دانسته است.
این ویژگی را می توان درباره برخی از ماهها چون ماه رمضان و یا ماه رجب برشمرد که از ویژگی های انحصاری برخوردار می باشند. از جمله ویژگی های انحصاری ماه رجب، لیله الرغائب است.
کلمه «رغائب» جمع «رغیبه» به معنای چیزی که مورد رغبت و میل است و نیز به معنای عطا و بخشش فراوان می باشد.

بنابراین معنای اول «لیله الرغائب» یعنی شبی که میل و توجه به عبادت و بندگی در آن فراوان است و بندگان خوب و شایسته خداوند دراین شب تمایل زیادی به رفتن به درخانه خداوند و ارتباط و انس با معبود خویش دارند.
بنابر معنای دوم، «لیله الرغائب» یعنی شبی که در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با روآوردن به بارگاه قدس ربوبی و خاکساری در برابر عظمت حق شایسته دریافت انعام و عطا و بخشش بی کرانه حق می گردند.

عظمت و ارزش لیله الرغائب
درباره فضیلت و ارزش و عظمت آن می توان دو جهت زیر را بیان کرد:

1- از این جهت که اصولا شب جمعه، خود دارای ویژگی و ارزش خاصی است و اعمال عبادی فراوانی در آن وارد شده و زمان عبادت و مناجات و عرض حاجات با قاضی الحاجات است.
2- ماه رجب اولین ماه از ماههای حرام (ماه های حرام عبارتند از: رجب، ذی القعده، ذی الحجه، محرم) و ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهی در این ماه در حال ریزش و نزول است، به همین جهت این ماه را رجب الاصب گویند، چون «صب» به معنای ریختن است. پس لیله الرغائب، شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هردو را درخود جمع نموده و ارزشی دوچندان دارد.
شیخ المحدثین عباس قمی در کتاب شریف مفاتیح الجنان درباره این شب می نویسد: بدان که شب جمعه اول ماه رجب را لیله الرغایب گویند و از برای آن عملی از حضرت رسول(ص) با فضیلت بسیار واردشده که سیدبن طاووس در کتاب اقبال و علامه مجلسی در اجازه نبی زهره آن را نقل کرده اند.
ازجمله فضیلت هایی که برای آن برشمرده اند اینکه به سبب شرافت این شب گناهان بسیار از کسانی که اعمال خاصی را انجام دهند آمرزیده می شود.
از جمله اعمال این شب نمازی است که اگر شخص آن را به جا آورد، پس از مرگ هنگامی که در قبر گذاشته شود خداوند تبارک و تعالی ثواب نمازش را به سوی او به بهترین صورت می فرستد تا همدم او شود و او را از تنهایی بیرون آورد.
این شخص با روی گشاده و درخشان و زبانی شیوا و فصیح به او می گوید: ای حبیب و دوست من! بشارت باد تو را که از هر شدت و سختی نجات یافتی.
میت می پرسد: تو کیستی؟ بخدا سوگند که من چهره ای بهتر از روی تو ندیده ام و کلامی شیرین تر از کلام تو نشنیده ام و بویی بهتر از بوی تو نبوئیده ام.
آن شخص می گوید: من ثواب آن نمازم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردی. امشب نزد تو آمده ام تا حق تو را ادا کنم ومونس تنهایی تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور رستاخیز دمیده می شود من درعرصه قیامت، سایه بر سر تو خواهم افکند. پس خوشحال باش که هرگز خیر از تو معدوم نخواهدشد.

سخن صاحب المراقبات
عارف کامل و استاد و اصل مرحوم میرزا جواد ملکی تبریزی در این باره در کتاب المراقبات خویش می نویسد: اولین شب جمعه ماه رجب را لیله الرغائب نامند. در این شب فرشتگان بر زمین نزول می کنند.
اگر شب اول ماه رجب مصادف با شب جمعه بود، سزاوار است عمل «لیله الرغائب» را نیز انجام دهد.
از پیامبر اکرم(ص) روایت شده است که فرمودند: از اولین شب جمعه د رماه رجب غافل نشوید؛ زیرا شبی است که فرشتگان آن را «لیله الرغائب» می نامند. این نامگذاری به این جهت است که هنگامی که مقداری از شب گذشت، هیچ فرشته ای در آسمان ها و زمین نمی ماند مگر این که در کعبه و اطراف آن جمع می شوند.
آن گاه خداوند می فرماید: ای فرشتگانم! هرچه می خواهید از من درخواست کنید.
فرشتگان عرض می کنند: حاجت ما این است که از روزه داران رجب درگذری.
خداوند می فرماید: این کار را انجام دادم.
عارف کامل، ملکی درباره اعمال این شب می نویسد: بهتر است کسی که این حدیث را می شنود، در این شب، زیاد بر فرشتگان صلوات فرستاده تا تکلیفی را که آیه تحیت (سوره نساء آیه 68) برای صلوات فرستادن به عهده ما گذاشته به اندازه توانایی انجام داده باشد. وی آنگاه به نقل از رسول خدا(ص) نمازی را که در بالا شرح آن گذشت نقل می کند .
استاد ملکی تبریزی این پرسش را مطرح می کند که: ظاهر روایت این است که «لیله الرغائب» اولین شب جمعه ماه رجب است؛ و اگر اعمالی که در این روایت ذکر شده از اعمال این شب بوده و شب جمعه اول ماه، مصادف با اول ماه شد، چگونه می توان این عمل را به جا آورد؟
وی پاسخ می دهد از آن جایی که پنج شنبه قبل از جمعه اول، جزء ماه رجب نیست؛ باید در پاسخ بگوییم که اگر بخواهیم به ظاهر روایت عمل کنیم، این اعمال درصورتی است که شب اول ماه شب جمعه نباشد؛ و اگر شب جمعه بود، شب جمعه دوم، این اعمال انجام می شود؛ گرچه لیله الرغائب نباشد. چون در روایت تصریح نشده که این اعمال حتماً باید در لیله الرغائب باشد. ولی راه دوم و سومی هم هست که صحیح تر به نظر می رسد. راه دوم این است که این اعمال را بدون روزه انجام دهیم و راه سوم این است که روزه را هم بگیریم گرچه روزه در رجب نباشد. (کتاب المر اقبات/ مرحوم آیت الله حاج میرزا جواد مالکی تبریزی(ره) )
اجمالاً آنکه لیله الرغائب، اولین شب جمعه ماه رجب است که برای آن اعمال و فضایل بسیاری نقل کرده اند که از آن جمله می توان به روزه پنجشنبه و استغفار زیاد در آن شب اشاره کرد. کسی که می خواهد به ثواب و پاداش اعمال این شب برسد می بایست به اعمال آن اهتمام جدی بورزد.

ذالنون 2/5

Wed, 08 Jun 2011 11:35:47 GMT

با سلامی دو باره...

اول باید ازتون معذرت خواهی کنیم چونکه داره طول می کشه گذاشتن مطالب ولی بالاخره به برکت دعای شما توفیق، رفیق شد و این قسمت دوم و آخر این جلسه هم آماده.

این جلسات آخر بسیار جالب بودن و مطالب نکته نکته بیان میشدن! هر نکته ایش واقعا جای فکر داره...

سخن اینکه...

می گن حضرت یونس(ع) 2 تا ترک اولی داشتن، یکی اینکه نفرین می کنن و دومی اینکه وقتی نفرین کردن باید صبر می کردن که عذاب بیاد و بعد خدا بگه برو بیرون ولی حضرت یونس(ع) بدون اذن یه هفته زودتر از شهر می رن بیرون. البته این ترک اولی به این معنی که بین کار خوب و خوبتر کار خوب رو انجام دادن.

عالم یه مجموعه از نظام هاست.و این ما هستیم که نظام ها رو انتخاب می کنیم (با اعمالمون) یکی از نظام ها اینه که اگه کسی ترک اولی کرد هم و غم برش نازل می شه!

بالاخره حضرت یونس(ع) و عابده سوار کشتی می شن . می گن اینقدر چهره حضرت نورانی بوده که همه می فهمن که ایشون از صلحا هستن!

خلاصه کشتی حرکت می کنه و یه مقدار میاد جلو و بعد متوقف می شه ؛اون زمان عقیده بر این بوده که اگه کشتی حرکت کرد و بعد وایستاد یعنی که یه نفر خطاکار داخل کشتی هست.تو همون زمان که کشتی ایستاد یه ماهی هم میاد جلوی کشتی دهنش رو باز می کنه و همون جا می مونه و با این اتفاق همه مطمئن می شن که آره،حتما یه گناه کار و فراری داخل کشتی ما هست.

و همون جا اولین تیک بوده برا حضرت و می گن که منم اون خطا کار و منم اون فراری از در گاه حق...

تو بعضی روایت ها هست که 3بار و تو بعضی دیگه 7 بار قرعه می ندازن که اون نفر خطاکار کیه و کی رو باید بیاندازن داخل دریا و هر دفعه به نام حضرت یونس(ع) درمیاد

در نماز غفیله ما ظلمات رو داریم که می گن ظلمات سه گانه هست،2 تعبیر از ظلمات سه گانه کردن:

-تعبیر اول:حضرت یونس می رن داخل شکم ماهی (ظلمت اول)، و اون ماهی توسط یه ماهی دیگه خورده می شه(ظلمت دوم) وماهی دوم هم توسط یه ماهی دیگه خورده میشه(ظلمت سوم)! به این ترتیب حضرت می رن تو دل سه ماهی و سه ظلمت!

-تعبیر دوم:حضرت یونس(ع) می رن تو دل ماهی که تاریکه ،ماهی خودش می ره ته دریا و اونجا هم باز تاریکه، و شب هم بوده که می شه ظلمت در ظلمت در ظلمت!

اینجا 2 نکته خیلی خیلی خیلی ظریف و لطیف هست:

1-اینکه همه اتفاق هایی که می خواد بیافته تا فرد رو به تکامل برسونه باید تو دل تاریکی بیافته. دل شب اون محلی هست که فرد رو به تکامل می رسونه. و خلوتگاه حضرت یونس(ع) هم تو دل تاریکی هست. اگه ما بریم یه جایی که همه هستن و هم حال دارن و یه کسی با صدای خوش داره می خونه، ما هم حالمون خوب می شه ما هم می تونیم با حس بشیم و راحت با خدا حرف بزنیم. ولی اگه خودمون تنهایی تو دل شب بشینیم و راحت با خدا صحبت کنیم خوابمون میاد وهزار تا فکر میاد تو ذهنمون که حالا خسته ای، فردا خسته می شی ،فعلا حالا برو بخواب و ... سخت می تونیم تمرکز کنیم

حضرت یونس(ع) باید تو خلوت و تنهایی خودشون به تکامل برسن البته این به این معنا نیست که تو شهر خلوت نداشتن...

خلاصه اینکه خلوت تو دل تاریکی شب خیلی به انسان کمک می کنه که به تکامل برسه!

2-حضرت یونس (ع)وقتی می رن تو دل ماهی تسبیح همه موجودات دریایی رو می شنون و با همه اینها شروع می کنن به تسبیح خدا ودر روایت داریم که حضرت یونس(ع) از مسبحین بودن

نکته قشنگش اینه که دعا تو جمع بسیار مستجاب هست. یعنی حضرت یونس(ع) می رن تو دل اون همه تسبیح که داره انجام می شه و با اون ها هماهنگ می شه.لذا می گن: جمع بزرگترین کمک تو زندگی هر کس هست که می تونه اون رو جلو بیاندازه به خاطر همین می گن که جمع های خودتون رو حفظ کنید

خب داستان می ره جلو تا اونجایی که حضرت یونس(ع) صدای قارون رو می شنون!

می گن قارون از بازوهای اصلی حضرت موسی(ع) بوده و یکی از بزرگترین مبلغ ها!!! ولی کارش بعد به جایی می رسه که به قول امروزی ها با حضرت موسی(ع) دوئل می کنه! که ماجراش بماند برای بعد...

قارون از زمان خودش به عمق زمین میره و یکی از عذاب هاش این بوده که هی عمیق تر بره و عذابش بیشتر شه و این بدن برزخی قارون بوده!

قارون تو اعماق بوده که صدای حضرت یونس(ع)رو می شنوه و با التماس از اون ملکی که همراش بوده میخواد که از خدا بخواد تا بتونه با این انسان صحبت کنه.

قارون از حضرت یونس(ع) می پرسه که از موسی(ع) چه خبر؟ حضرت(ع) جواب می دن که به رحمت خدا رفتن! قارون باز از برادر حضرت موسی(ع) و چند نفر دیگه می پرسه و باز همون جواب رو می گیره. اون زمان قارون یه نامزد داشته که خیلی اونو دوست داشته،از نامزدش می پرسه و وقتی که می فهمه اون هم از دنیا رفته ،خیلی ناراحت می شه و از ته دلش یه آه حسرت می کشه و این آهه به خاطر از دست رفتن صله ارحامش بوده.

می گن از برکت این آه حسرتی که می کشه(نه به خاطر خودش بلکه به خاطر دیگری ناراحت میشه) ،این عذاب رو ازش برمی دارن و دیگه قارون پایین تر نمی ره و اینجاست که اهمیت صله ارحام مشخص می شه!

ما حصل کلام اینکه یه آه قارون کمکش می کنه چونکه از ته دل بوده اگه ما هم سعی کنیم که هرروزمون یه عمل وجودی انجام بدیم این عمل خیلی خیلی می تونه به ما کمک کنه.

و اما نکات:

-دل شب اونجایی که خیلی می تونه به انسان کمک کنه که به تکامل برسه

-تو دل جمع دعا ها خوب مستجاب می شه وجمع برکت زیادی داره

-یه عمل وجودی خیلی می تونه به انسان کمک کنه

مشق این هفته:

بیاین تو جمع هامون به هم کمک کنیم و به همدیگه یاد آوری کنیم که باید اعمالمون رو با خلوص انجام بدیم ،اعمالون رو از ته دل برا خدا کنیم.و از خدا بخوایم که به ما یاد بده که چه طور خالص باشیم.

بیاین هر روز یه عمل خالص و وجودی انجام بدیم با کمک و دستگیری از آقا امام زمان(عج)

بسم الله...

التماس دعا

ذالنون 1/5

Tue, 31 May 2011 10:53:14 GMT

حرف اول:

خب می دونید که ما اول هر جلسه یه خلاصه هم از جلسه قبل و یه نتیجه گیری و نکته از هفته پیش داریم ولی چون اینجا مطالب در دسترس هست (فقط کافیه یه کم برین پایین)دیگه اول هر جلسه رو نمی ذاریم ولی باز هم حیفمون میاد و یه نکته هایی که ممکن بود تو جلسه پیش به این واضحی گفته نشده باشه رو می ذاریم

برای اونایی که خیلی سرشون شلوغه که مطالب رو بخونن،ما سعی می کنیم که نکته ها رو هم بذاریم!!

جاش دعامون کنین!

نکته های هفته قبل:

اول: اگه انسان بخواد به جایی برسه باید از تو دل جمع و مردم برسه،باید بیاد تو دل تضاد ها و تفاوت ها اونجا به خودش بیاد و به این درک برسه که از خودش هیچی نداره و نیازمند هست، اونجاست که می تونه خود سازی کنه.(اول بیا تو خاک تا از اونجا بتونی جوونه بزنی)

دوم: این عالمه بود که میاد و 33 سال تبلیغ حضرت یونس (ع) رو به نتیجه می رسونه چرا؟به این خاطر که علمش ،علم وجودی بود ( تو متن این هفته مشخص تر می شه)

و اما این هفته:

خلاصه حضرت یونس (ع) میاد بین جماعت و بهشون می گه که فلان روز قراره عذاب نازل بشه و من می خوام خارج بشم و هر کی می خواد با من بیاد، ولی مردم خیلی خیلی بد با حضرت برخورد می کنن و حضرت یونس مغاضبا(با غضب زیاد) از شهر میاد بیرون،به خاطر شدت فشاری که به حضرت آورده بودن.

قرار بود که عذاب روز نیمه شوال ،چهارشنبه نازل شه و یه نکته که ما برای روز نیمه شوال یه سری اعمال داریم که این خودش یه بحث داره که حالا بماند...

عالمه بعد از اینکه حضرت از شهر خارج می شن میاد بین مردم و بهشون می گه که قراره عذاب نازل بشه و این گرد وغبار های زردی هم که از دور پیداست نشونی عذابه...

مردم هم به خودشون میان و به عالمه می گن برو یونس رو پیدا کن، ولی دیگه کار از کار گذشته بوده و عالمه می گه مردم از شهر خارج بشن و زن ها و بچه ها هم بیان بیرون و از این قضایا(...)و وقتی که اثار عذاب رو دیدین شروع کنین به گریه کردن و از خدا بخواین که عذاب رو برگردونه.

مردم هم همین کار رو می کنن و عذاب بر می گرده

می گن در طول تاریخ بشریت تنها قومی که عذاب برشون اومد و برگشت، قوم حضرت یونس(ع) بوده و یه نکته قشنگ تو نماز غفیله اینه که آدما غافلن از اینکه حتی می شه عذاب بیاد ولی برگشت بخوره.اینها عذاب رو دیدن و برگشتن و عذاب هم ازشون برگشت ولی سایر امم با دیدن عذاب بر نمی گشتن...

تک تک اعمالی که ما آدم ها انجام می دیم یه ظاهر داره، یه باطن. یه صورت ملکی داره، یه صورت ملکوتی. اگه کسی در طی ثانیه هایی که از عمرش می گذره یه عمل انجام بده با خلوص و انگیزه اللهی، این عمل اون رو یه رتبه وجودی بالا می بره. مهم نیست که این عمل چقدر باشه، می تونه یه نفس کشیدن ساده باشه!!

یه رتبه وجودی بالا می بره یعنی چی؟ یعنی اینکه یه قدم به علم الهی نزدیک میشی!

و این عالمه علمش علم وجود بود! عابده ، عبادتش از رو فهم نبود و تو صورت ظاهر مونده بود و از رو علم الهی و وجودی نبود.

حالا،این علم الهی رو از کجا می شه کسب کرد؟ تو کدوم مکتب و تو کدوم کتاب؟ هیچ جا جز مکتب خدا نمی شه این علم رو کسب کرد! اگه هر کس بسته به همت خودش هر یک ثانیه و دقیقه، هرعملی رو که می خواد انجام بده با خلوص نیت انجام بده، همین عمل اون رو یه قدم به علم الهی نزدیک می کنه و یه دریچه به روی قلب آدم باز می کنه...

پس کی عالمه؟ کسی که به زبان وجود عمل می کنه!

اگه کسی وجودی کار کنه، محاله که به افراط و تفریط بیفته!

ما نباید برا خودمون یه عالمه عمل بذاریم! یه کار کوچیک بذاریم و سعی کنیم وجودیش کنیم، خالصانه انجامش بدیم

حالا نکته: اگه واقعا بخواین بهره ای از این علم داشته باشین، می شین مصداق این عالمه که کار انبیا رو تموم می کنه!!

اگه وجودتون از این علم الهی بهره ببره به جایی می رسین که بهتون یاد میدن،اون چیزی رو که نمی دونید!

نکات:

1-عمل خالصانه انسان رو یه قدم به علم الهی نزدیک می کنه و بزرگی یا کوچیکی این عمل مهم نیست! مهم نیته!!

2-انسان ها غافلن که میشه عذاب بیاد و بر گرده!

مشق هفته:

بیاین ما هم از امروز رو خودمون کار کنیم و اعمالمون رو وجودی کنیم، بیاین از وضو شروع کنیم، اولش وقتی وضو می گیریم، فقط به وضو فکر کنیم نه به چیز دیگه ای و بعد به اینکه حالا چرا وضو؟ چرا این ترتیب؟ و...

بیایم خودمون رو به علم الهی نزدیک کنیم با خلوص.

بسم الله...

حرف آخر:

به علت کمبود وقت هم از طرف ما و هم از طرف شما، جلسه ها رو به چند قسمت تبدیل می کنیم تا هم عمیق تر بخونیم و هم اینکه وقت داشته باشیم یواش یواش رو همه تیکه ها فکر کنیم انشاءالله

بر می گردیم...

اطلاعیه 8

Thu, 26 May 2011 15:35:20 GMT

سلاااااااااام با کلی معذرت!!!

ببخشید که وبلاگ به روز نشده! ما به دنبال تعدادی تایپیست میگردیم! کی کمک میکنه؟!!؟؟! ثواب داره ها!

3 جلسه در حال تایپ شدنه! منتظرمون باشید! از علاقه مندان دعوت به همکاری میکنیم!! صمیمانه!!!

ذالنون 4

Sun, 24 Apr 2011 12:31:19 GMT

پنجشنبه ٢۵ فروردین 90

(با تشکر از ثمین و مرضیه جان ها!! ازین که در اسرع وقت اینهمه رو تایپ کردن!! و من الله توفیقهما!!)

رسیدیم اینجا که خداوند به پیامبر میگن ای پیامبر تو شبیه صاحب ماهی نباش حالا چرا تو شبیه صاحب ماهی نباش. یعنی یا رسول الله تو میبینی که حضرت یونس چه طور هست توبهتر از صاحب ماهی باش . نکته قشنگش اینه که می خواد بگه یا رسول الله حضرت یونس عین یک کتابه . چه جوری یک کتاب رو می خونیم؟ وقتی یک کتاب رو می خونیم باید یک کمال بالاتر پیدا کنیم نباید اندازه اون کتاب باشیم بلکه باید یک درک بالاتر از اون کتاب پیدا کنیم! در نتیجه یا رسول الله اگر تو داستان حضرت یونس رو داری می خونی تو از یونس بالاتر بیا...

مسئله حضرت یونس اینه که دامنه صبرشون خیلی زیاد نبود ،لذا چون حضرت یونس (ع) خیلی صبور نبود باید می رفت تو دل ماهی تا صبرش زیاد بشه یعنی در واقع باید می رفت تو دل مشکلات، با مشکلات در گیر می شد تا صبرش زیاد بشه پس در واقع ما یکی از مطالبی که از نماز غفیله می گیریم اینه که هر شب بحث صبر رو برای خودمون یادآوری کنیم، یعنی من هم کتاب یونس رو بخونم و ذالنون........ بعد یاد بگیرم که یونس تو مقام نبوتش اگر بخواد نکته ای گرفته بشه اینه که یونس (ع) باید صبورتر از این می بود .

بحث اصلی اصلی این مطلب این بود که تو طوری باید تربیت بشی که صبرت زیاد بشه پس برای این که یونس در صبر تربیت شود می رود در دل ماهی چون نمی تونه با ماهی هیچ کاری بکنه اگر یادتون باشه گفتیم نمی تونه به ماهی بگه وایسا تکون نخور . گفتیم خودتون رو تو دل ماهی تصور کنید مثلا ماهی الان دوست داره واژگون بشه یا کج و قوس بره خوب حالا حضرت یونس اون درون چه جور میشه؟

کدومش برای حضرت یونس سخت تر بوده؟

این که در دل ماهی جسم ایشون در مضیقه بوده یا این فکر که چرا الان من اینجام و چرا به خودم ظلم کردم؟

کدومش داره صبرشون رو زیاد می کنه؟

در واقع ما در عالم ماده هستیم ماده است که می شود محل تربیت. این درست هست که بعضی وقت ها ذهن ها هست که طرف تحت فشار قرار می گیره ولی اینجا هم در تربیت مادی هست هم معنوی .

اگر کسی در زندگی از مرحله ماده عبور کرده باشه چی؟

محاله مگر این که به رتبه های بالا رسیده باشه خوب اگر خیلی بالا رفته باشه که به حلم میرسه ،می رسه به همه اون ها...

دنیاست که عامل سازندگی میشه، کمال روحانی انسان از بستر ماده بلند میشه .

یک بحثی که هست این هست که حضرت یونس (ع) خیلی سال های طولانی قومشون رو دعوت کردند. بعد از تمام این سال ها میگن فقط دو نفر مومن می شن یکیشون عابد بوده یکی عالم بوده. این همه سال بحث تبلیغ بوده بحث دعوت فقط دو نفر ایمان میارن حضرت یونس (ع) میاد دست به نفرین بلند بکنه بعد میگن تو صبرت خیلی کمه حالا اگه ما بودیم چه طور میشد؟

نکته این هست که مردم زمان حضرت یونس از ویژگی هاشون این بوده که خیلی اهل تکاثر بودن،اهل استکبار بودن .در سوره تکاثر یک بحثی که انجام میشه اینه که فرد یک روحیه استکباری داره . این هم خیلی جای حرف داره که واقعا روحیه استکباری یعنی چی؟

حالا حضرت یونس می خوان از شهر خارج بشن دو نفر هم ایمان آوردن میان ،به عالمه می گن و به عابده هم میگن . عابد همراه میشه با حضرت یونس و میره ، ولی اون عالمه بیرون نمی ره! نکتش چیه؟ میگن عالم بیرون نمی ره و میگه من بین این مردم بزرگ شدم و اگر به هر علمی هر چیزی رسیدم بین این مردم بودم! نه من نمیام پشت پا بزنم و برم ، من می مونم...

لذا می گن عالم می مونه، حضرت یونس و عابد می رن. میگن اون عالم بر می گرده میون مردم و شروع می کنه به تبلیغ کردن و صحبت کردن که قراره عذاب نازل بشه و....

انقدر رو اینا صحبت می کنه و میگه که حضرت یونس نفرین کردن و قراره که عذب نازل بشه و همه این ها....

از فعالیت اون عالم مردم توبه میکنن و میگن حالا بگو چی کار کنیم که بعد دیگه این ماجرا پیشمیاد که بریم خارج از شهر و مادرها رو ا فرزند ها جدا کنیم و شرایطی ایجاد کنیم که همه با تمام وجودشون مضطر بشن و تو این اضطرار خودشون اشک بریزن و از خدا بخشش بخوان...

اگه یک نفر ولایت یک نفر رو بپذیره باید همون کاری رو بکنه که حضرت یونس کردن و باید همراه ایشون می رفت.چرا نرفت؟

اینو دست کم نگیرید ها . در داستان حضرت نوح (ع) داریم که ایشون سال های طولانی تبلیغ کردن در بعضیی روایات حدود 950 سال می گن به تعداد انگشتان دست ایمان میارن. حضرت نوح (ع) این همه زحمت کشید این تعداد ایمان آوردن حالا حضرت یونس این همه زحمت می کشن این تعداد ایمان میارن! نه این که حضرت یونس نعوذبالله دلسوز مردم نبود پس پیغمبر پایینی بود اینجوری نبود ایشون تمام تلاشش رو کرده بود. اگر حضرت یونس از خدا می خواد که مرگ این ها رو برسونه این برای اونا رحمته !

خدا رحمت کنه امام رو ، وقتی مردم می گفتن مرگ بر صدام امام می گفتن ان شاالله خدا این دعا رو مستجاب کنه، اگه صدام می فهمید این دعا خیلی به دردش می خورد چون هر چی بیشتر می مونه بیشتر داره جنایت می کنه پس این دعا هست در حق صدام ولی خودش نمی فهمه این دعاست!

پس این از جهتی یک نوع رحمت بود...

حالا از جهت بحث ولایت حضرت یونس (ع) وقتی به عالم می گن بیا بریم بیرون امر نمی کنن، اما نکته زیبایی که ازش گرفته میشه این هست که چرا اون عابده رفت اما این عالم نرفت وگفت من میرم تلاشم رو میکنم که اینا رو برگردونم . اینجا چند تا مطلب هست : چرا معجزه پیامبر اسلام علم هست اما معجزه بقیه پیامبران علم نیست ولذا در شان قرآن این رو داریم اگر علمای تمام عالم جمع بشن نمی تونن به کنه قرآن برسن . چرا عالمه رفت اما عابده نرفت؟ چون اون علم حقیقی داره یعنی هردو پای مکتب یونس (ع) نشستند اما اون عابده همه معارفی رو که باید میگرفت از یونس (ع) (از معارف حقه الهی) نگرفت اما اون عالمه گرفت.

حالا چرا یونس (ع) رفت؟ چون حضرت یونس به این مرحله رسیده بودند که دیگه بیشتر از این حد نه، دیگه بسه اما اون عالمه گفت من یه بار دیگه میام و تجربه می کنم. عالمه می تونست فرار کنه اما علمش بهش یک درک بالاتر داده بود که من وظیفمه وایسم و دست بقیه رو بگیرم اما این درک برای عابده حاصل نشده بود.

برای حضرت یونس چی؟

اگه حضرت یونس می موندن که مردم توبه نمی کردن مردم چون فهمیدن قراره عذاب نازل بشه توبه کردن...

حضرت یونس اون زمانی که گفتن خدایا عذاب نازل بشه به این نقطه رسیده بودن که دیگه عذاب برای این ها بهتره، ایشون نقش خودش رو ایفا کرد کار خودش رو تموم کرد. حالا کی باید کار رو تمام می کرد ؟ عابده وعالمه! اما عابده عبادتش اون رو به این نقطه نرسوند که من باید وایسم، اما عالمه وایساد! لذا میگن اگر معجزه پیامبر (ص) علم هست یعنی تاکید اسلام این هست که شما باید اهل علم بشید اهل معرفت بشید.

چی شما رو به خدا نزدیک تر می کنه؟ کیفیت عمل . کیفیت عمل چیه؟ معرفت بالا. یعنی هر فعلی یک اصل توشه اون اصل رو بهش برسید. فرد میاد میگه یا رسول الله من نمازم رو نمی فهمم؟ پیامبر بهش می گن برو تو وضو دقت کن . سؤال : اصل در وضو چیست؟ که این اصله اگر در درون من حاصل شد و من معرفت پیدا کردم و وضومو اون گونه که باید بگیرم گرفتم نماز من نمازمیشه.

چون هفته گذشته میلاد حضرت زینب بود یک یاد کنیم: حضرت ابا عبدالله الحسین دارن قرآن می خونن حضرت زینب از در وارد میشن ، طبق آداب اسلامی کسی که داره قرآن می خونه چون قرآن کلام خداست یک صدق الله میگه قرآن رو می بنده اما نباید بلند شه چون قرآن توی دستشه. میشینه قرآن رو می بنده بعد با طرف حرف می زنه. امام حسین (ع ) مسئله رو میدونن دیگه، اما جلوی حضرت زینب بلند میشن. سوال: چرا؟

چون حضرت زینب (س) قرآن ناطق هستن یعنی اون اصل تو وجود حضرت زینب (س) پیاده شده .

حضرت زینب(س) که می فرمایند:"ما رایت الا جمیلا" تفسیر داره

خدا یه صفات جمالی داره و یه صفات جلالی،واقعه کربلا تجلی جلال خدا بود، وقتی حضرت زینب(س) کسی رو می بینن که از فرط عاشقی همه زندگیش رو گذاشته رو دستس داره تقدیم خدا می کنه ،داره جمال خدا رو می بینه.داره صفات جمال و جلال رو با هم میبینه!

حالا حضرت زینب(س) از طریق معرفتشون و از طریق همین اصول صفات خدا رو می شناسه

دنیا عالم ظاهره و آدم ها از لحاظ ظاهر با هم متفاوتن، ولی در آخرت همه تفاوت ها بر اساس باطن هست،باطن یعنی همه اصل هایی که فهمیدن و همه معرفت هایی رو که کسب کردن.

و به این خاطر معجزه پیامبر(ص) علم ومعرفت هست، و به اینخاطر کیفیت اعمال هست که مهمه، و اینجوری یه نماز عالم 70 برابر نماز جاهل هست چرا؟ چون علم و معرفت به انسان یاد می ده که در شرایط بحرانی چه کار بکنه و این معرفته که دست انسان رو میگیره و کمک می کنه.

حضرت یونس(ع) طبق وظیفه خودشون عمل می کنن و اون 2نفر هم می مونن با تصمیم خودشون، اینجا عبادت عابد این معرفت رو بهش نمی ده که باید چه کار کنه ولی علم عالم کمکش می کنه تا مردم رو به سمت توبه سوق بده

پس پیروی از مقام ولایت چی می شه؟چرا عالم از ولی زمان خودشون پیروی نکرد و همراهشون نرفت؟

اینجا وظیفه ها فرق می کنه مثل زمانی که حضرت علی(ع) خونه نشین شدن ولی سلمان و... شروع کردن به تبلیغ و دفاع! از حضرت اینجا وظیفه سلمان این بود که روشنگری کنه و این تقابلی با پیروی از ولی نداره

پیامبرها هم مسیر تکامل دارن و مورد تربیت قرار می گیرن.

یه مدت کوتاهی شد که وحی از حضرت محمد(ص)قطع شد و حضرت خیلی آشفته شدن و دلیل این قطع شدن هم این بود که حضرت در کلامشون از ان شاءالله استفاده نکردن واین قطع شدن یه مرحله تربیتی برای پیامبر بود.

ان شاءالله یه لفظ نیست ان شاءالله یعنی اراده خدا و پیامبر وقتی می گن ان شاءالله ،یه لفظ مثل لفظ ما نیست.پیامبر واقعیت رو می گن.

پیامبر اوایل پیامبریشون ، نماز شب رو کامل می خوندن ولی اواخر عمرشون می خوابیدن و بعد بلند می شدن و 2 رکعت می خوندن و باز می خوابیدن و بلند می شدن باز 2رکعت دیگه و...و این تکامل پیامبر هست! یعنی پیامبر اینقدر در خدا فانی می شن که روی همه زندگیشون مسلط می شن ،روی خواب و بیداری و...

خب تو این داستان دو تا نکته هست که خیلی مهمه

اول صبر: صبر هست که آدم رو بزرگ می کنه و یکی از عظمت هایی که نماز غفیله داره تمرین این صبر هست وحضرت یونس(ع) می رن تو شکم نهنگ که صبرشون زیاد بشه

و نکته دوم: در اسلام معرفت اساسه و کیفیت مهمه. یه جمله دعا بخون و بفهم چی می خونی نه اینکه یه عالمه بخونی و هیچی نفهمی!

صبر باید تا کجا باشه؟ تو مشکلات تا چقدر باید صبرکرد؟

مثلا بین یه زن وشوهر دعوا می شه ،اولین راه اینه که سعی کنیم درستش کنیم ،این کوتاه بیاد اون کوتاه بیاد تا ماجرا ختم بشه ولی وقتی می بینی که نه اصلا درست بشو نیست،تا کجا باید صبر کنیم؟

ما باید در تمام شرایط زندگی یه ملاک تو دستمون داشته باشیم؛دیدین اگه یه گربه رو از بالا بندازین پایین از هر طرف که باشه برمی گرده و چهار دست وپا میاد رو زمین! همیشه همینطوره؛ انسان مومن هم باید از هر طرف که بگردوننش رو به طرف خدا کنه.باید ببینه که خدا چی می پسنده

اگه تو خونه آقا یه جیغ زد خانم هم می تونه یه جیغ بزنه و از اینجا ماجراها شروع بشه ولی اینجا این سوال پیش میا د که این جیغ به خاطر چی بوده ،به خاطر نفس بوده،به خاطر خودخواهی بوده ویا نه خدا می پسندیده که الان جیغ بزنه؟!!!!انسان به نفس خودش بصیرت داره و می فهمه کاراش به خاطر چی هست ومقصودش از این کارها چیه!

سوال:تو این مثال واضحه که این کار به خاطر چی بوده ولی ما همیشه توموقعیت واضحی نیستیم که بخوایم منظور نفسمون رو درک کنیم؟

-اگر که انسان دائما با نفس خودش در ارتباط باشه می تونه منظور نفسش رو بفهمه...

کلا در بحث طلاق بیشتر افراد آگاهانه لجاجت می کنن حالا اگه یه نفر بیاد و آگاهانه به خاطر خدا کاراش رو انجام بده خیلی وقت ها این دعواها پیش نمیاد،اگه کسی از صبح که از خواب بلند می شه به یاد خدا باشه و برای خدا روزش رو شروع کنه،از همون اول صبح تا از خواب بیدار شد به خاطر خدا (نه به خاطر فوائد پزشکی،نه با خاطر اینکه طول عمرش زیاد بشه واحتمال سکته کم بشه) یه سجده بره وبه خاطر اینکه خدا دوست داره به ولی نعمتش سلام بده تو سجده به امام زمانش سلام بده و بگه:"الحمد الله الذی احیانی بعدما اماتنی والیه النشور وصل الله علیک یا صاحب الزمان ورحمةالله و برکاته الحمدالله الذی احیانی بولایتک و ولایة ابائک الطیبین الطاهرین" و از اول صبح به خاطر خدا شروع کرد دیگه طرف مقابل که داره داد می زنه رو نمی بینه ،خدا رو می بینه. اگه کسی واقعا صبورانه اومد جلو و به جایی رسید که دید ممکنه با ادامه به بچه هاش ضرر برسه برای آینده بد باشه اونوقته که می تونه به هم بزنه...

وهمینطور به این نکته هم اشاره شد که چرا می گن تفکر یک ساعت بهتر از هفتاد سال عبادت هست؟؟خانم مسعودی فرمودن:شما در نظر بگیرید که یه نفر هر روز رو روزه باشه و در حال عبادت به سر ببره شبها هم نخوابه وباز عبادت کنه در سال 365 روز و شب رو اینجوری سر کنه وباز همین 365روز رو در70 ضرب کنید که بشه هفتاد سال عبادت وحالا می گن یک ساعت تفکر بهتر از 70سال عبادته؟!! چرا؟؟؟ چون که تفکر میاد و باطن رو مستعد می کنه، تفکر میاد و معرفت رو حضوری می کنه! شما وقتی می رین یه مجلس وقتی میاین بیرون این جلسه یک ساعت اثر داره دو ساعت اثر داره اصلا یه روز و یه هفته اثر داره و کم کم اثرش از بین میره! ولی اگه تفکر باشه این تفکر میاد این جلسه رو ماندگار می کنه، جلسه رو باطنی می کنه و اثرش رو موندگار!

قسمت دوم جلسه:

در آخر هم از شیطان بحث شد، از اذکاری که می تونه توی شرایط سختی که احتمال گناه زیاده به کمک انسان بیاد! از راه هایی که موقع وسوسه های شدید شیطان به کارمون میخورن،از انواع ترس و وهم،و کارایی که میشه انجام داد تا از ترس رها شد...

البته مباحث قسمت دوم انشاالله ادامه دارن و باز مفصل تر راجع بهشون بحث خواهد شد.